Lorafen to lek na receptę zawierający lorazepam, substancję z grupy benzodiazepin. Stosuje się go krótkotrwale i doraźnie w leczeniu lęku różnego pochodzenia oraz zaburzeń snu związanych ze wzmożonym lękiem. Lek może działać uspokajająco i nasennie, ale wymaga ostrożności, ponieważ może powodować senność, spowolnienie reakcji, uzależnienie i objawy odstawienia. Lorafen występuje w postaci tabletek drażowanych: Lorafen 1 mg oraz Lorafen 2,5 mg.
Jak działa Lorafen? Mechanizm działania
Lorafen działa na ośrodkowy układ nerwowy. Lorazepam nasila działanie GABA, substancji, która pomaga wyciszyć nadmierną aktywność komórek nerwowych. Bardziej technicznie oznacza to hamujące działanie neuronów gaba-ergicznych, ale dla pacjenta najważniejszy jest efekt: zmniejszenie napięcia, lęku i łatwiejsze zasypianie.
Lorafen wykazuje działanie przeciwlękowe i nasenne. Ma też słabsze działanie przeciwdrgawkowe oraz rozluźniające napięcie mięśni szkieletowych. Może wpływać także na mięśnie szkieletowe, dlatego u części osób pojawia się osłabienie mięśni lub gorsza koordynacja ruchowa.
Po przyjęciu doustnym działanie uspokajające i przeciwlękowe może pojawić się po kilkudziesięciu minutach, a maksymalne stężenie leku we krwi występuje po około 2 godzinach. Czas działania może różnić się u poszczególnych pacjentów.
Potrzebujesz recepty? Załatw to online!
Kończy Ci się lek? Nie czekaj w kolejkach. Skonsultuj się z lekarzem przez telefon i otrzymaj e-receptę przez internet.
Wskazania do stosowania Lorafen
Lorafen został zarejestrowany do stosowania w sytuacjach wymagających szybkiego i krótkotrwałego opanowania objawów lęku lub bezsenności. Terapia ma charakter doraźny, a nie podtrzymujący, wynika to z ryzyka rozwoju tolerancji i uzależnienia. Poniżej omówiono dwa główne obszary zastosowania leku.
Zaburzenia lękowe
Lorafen stosuje się w zaburzeniach lękowych różnego pochodzenia, w tym w lęku towarzyszącym chorobom układu krążenia oraz chorobom przewodu pokarmowego. Lek może zmniejszać nasilenie objawów, takich jak napięcie psychiczne, niepokój, drżenie, kołatanie serca czy nadmierne pocenie się.
Lorafenu nie należy stosować jako jedynego leku w depresji lub lęku związanego z depresją. W takiej sytuacji leczenie powinien ustalić lekarz, ponieważ stosowanie samej benzodiazepiny może nasilić tendencje samobójcze.
Zaburzenia snu związane z lękiem
Lorafen może być stosowany krótkotrwale w zaburzeniach snu, jeśli bezsenność jest związana ze wzmożonym lękiem. Nie jest to lek przeznaczony do długotrwałego, samodzielnego leczenia bezsenności. O czasie stosowania decyduje lekarz.
Jak dawkować i stosować Lorafen?
To, jak dawkować Lorafen, zawsze ustala lekarz. Lek należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie krótko. Nie należy samodzielnie zwiększać dawki leku ani wydłużać czasu terapii.
U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zwykle stosuje się:
w zaburzeniach lękowych: początkowo podaje się zwykle 2 mg do 3 mg lorazepamu na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Jeśli zachodzi konieczność, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę, najczęściej do 6 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 10 mg lorazepamu na dobę;
maksymalnie: do 10 mg lorazepamu na dobę;
w zaburzeniach snu spowodowanych lękiem: zwykle stosuje się 2 mg do 4 mg lorazepamu przed snem.
Pacjenci w podeszłym wieku i osoby osłabione powinni otrzymywać mniejsze dawki leku Lorafen, dostosowane do tolerancji i reakcji na leczenie. W przypadku zakończenia leczenia konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Możliwe skutki uboczne i działania niepożądane
Lorafen może powodować działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia lub po zastosowaniu większej dawki.
Bardzo często mogą wystąpić:
senność,
spowolnienie reakcji.
Często może wystąpić:
osłabienie mięśni.
Rzadziej mogą pojawić się m.in.:
zawroty i bóle głowy,
dezorientacja,
zaburzenia koordynacji ruchowej,
zaburzenia pamięci,
niewyraźna mowa,
niewyraźne lub podwójne widzenie,
nudności, dolegliwości żołądkowe, suchość w ustach,
niewielkie obniżenie ciśnienia krwi.
Pilnie skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się po pomoc, jeśli pojawią się:
silne pobudzenie, agresja, omamy lub inne nietypowe zachowania,
myśli samobójcze albo wyraźne pogorszenie nastroju,
objawy ciężkiej reakcji alergicznej, np. obrzęk twarzy, języka, świszczący oddech lub duszność,
zażółcenie skóry lub białek oczu,
drgawki,
śpiączka albo znaczne zaburzenia świadomości.
W razie wątpliwości zapytaj farmaceutę bądź skonsultuj się z lekarzem.
U części pacjentów mogą wystąpić tzw. reakcje paradoksalne, czyli objawy odwrotne do oczekiwanego działania uspokajającego. Należą do nich m.in. niepokój psychoruchowy, pobudzenie, drażliwość, agresja, koszmary senne, omamy lub zaburzenia zachowania. Takie reakcje mogą pojawić się szczególnie u dzieci, osób starszych oraz po spożyciu alkoholu. Reakcje paradoksalne najczęściej pojawiają się po spożyciu alkoholu, dlatego podczas leczenia nie należy pić alkoholu.
Lorafen może też powodować niepamięć następczą, czyli trudność w zapamiętywaniu zdarzeń po przyjęciu leku. Ryzyko rośnie przy większych dawkach oraz wtedy, gdy pacjent po zażyciu leku nie ma zapewnionych kilku godzin nieprzerwanego snu.
Środki ostrożności i przeciwwskazania
Lorafen działa na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego nie każdy pacjent może go stosować. Należy, przed przyjęciem leku Lorafen, poinformować lekarza o chorobach przewlekłych, przyjmowanych lekach, problemach z oddychaniem, chorobach wątroby lub nerek oraz wcześniejszych uzależnieniach.
Kiedy nie stosować Lorafenu?
Lorafenu nie należy stosować, jeśli pacjent ma:
uczulenie na lorazepam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek ze składników leku,
ciężką niewydolność oddechową,
zespół bezdechu sennego,
ciężką niewydolność wątroby lub nerek,
jaskrę z wąskim kątem przesączania,
miastenię,
ostrą porfirię,
zatrucie alkoholem lub lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.
Leku nie należy też przyjmować samodzielnie, przekazywać innej osobie ani stosować inaczej niż zalecił lekarz.
Kiedy trzeba zachować szczególną ostrożność?
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci w podeszłym wieku, osoby osłabione oraz pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową. W tych grupach lekarz może zalecić mniejszą dawkę z uwagi na możliwość nasilenia działań niepożądanych, takich jak senność, zaburzenia koordynacji, upadki lub problemy z oddychaniem.
Ostrożność jest potrzebna także u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, jaskrą z otwartym kątem przesączania, porfirią oraz u osób z uzależnieniem od alkoholu, leków lub innych substancji w wywiadzie. U pacjentów z porfirią Lorafen może spowodować nasilenie objawów tej choroby.
Lorafenu nie należy stosować jako jedynego leku w depresji lub lęku związanym z depresją. W takiej sytuacji leczenie powinien ustalić lekarz, ponieważ stosowanie samej benzodiazepiny może nasilić tendencje samobójcze.
W czasie przedłużonego leczenia lorazepamem lekarz może zalecić kontrolne badania krwi i moczu.
Czy Lorafen uzależnia?
Lorafen może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego, zwłaszcza jeśli jest stosowany długo, w wyższych dawkach lub niezgodnie z zaleceniami lekarza. Ryzyko uzależnienia rośnie wraz z dawką i czasem leczenia i jest większe u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu, leków lub innych substancji.
Ryzyko jest szczególnie większe u pacjentów uzależnionych od alkoholu, oraz u pacjentów z zaburzeniami osobowości.
W przypadku nagłego odstawienia leku mogą wystąpić reakcje odstawienne, m.in. niepokoju, napięcia, drażliwości, bólów głowy, bólów mięśni, zaburzeń snu, dezorientacji, a w cięższych przypadkach omamów, urojeń lub drgawek.
Podczas odstawiania leku może też wystąpić tzw. zjawisko z odbicia, czyli przejściowy nawrót lub nasilenie objawów, które były przyczyną stosowania leku. Aby zmniejszyć to ryzyko, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Lorafen a alkohol, opioidy i inne leki
Podczas stosowania Lorafenu nie należy pić alkoholu. Alkohol może nasilać jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększać ryzyko senności, zaburzeń zachowania, reakcji paradoksalnych oraz niebezpiecznego zahamowania oddychania.
Szczególnie ryzykowne jest jednoczesne stosowanie Lorafenu z opioidami, np. silnymi lekami przeciwbólowymi lub niektórymi lekami przeciwkaszlowymi. Takie połączenie może prowadzić do silnej senności, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Może być stosowane tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne i nie ma bezpieczniejszej alternatywy.
Przed zastosowaniem Lorafenu powiedz lekarzowi, jeśli przyjmujesz:
leki nasenne, uspokajające lub przeciwlękowe,
leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne,
leki przeciwpadaczkowe,
leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym,
leki zwiotczające mięśnie,
silne leki przeciwbólowe,
leki stosowane do znieczulenia ogólnego.
Niektóre leki mogą nasilać lub osłabiać działanie preparatu. Pacjenci, przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lorafen, powinni poinformować lekarza o wszystkich lekach i suplementach, które przyjmują.
Czy podczas stosowania Lorafenu można prowadzić samochód?
W czasie leczenia Lorafenem nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zdolność prowadzenia pojazdów może być ograniczona z powodu możliwości wystąpienia senności, zaburzeń koncentracji, spowolnienia reakcji i niepamięci.
Lorafen w ciąży i podczas karmienia piersią
Lorafenu nie należy stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje dziecko, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed zastosowaniem leku.
Lorazepam przenika do mleka kobiecego. Jeśli zachodzi konieczność podania leku kobiecie karmiącej, należy przerwać karmienie piersią zgodnie z zaleceniem lekarza.
Ważne informacje o składnikach leku
Lorafen zawiera laktozę i sacharozę. Jeśli pacjent ma nietolerancję niektórych cukrów, powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia.
Lorafen 2,5 mg zawiera także czerwień koszenilową, która może powodować reakcje alergiczne.
Lorafen cena. Ile kosztuje lek?
Lorafen jest lekiem pełnopłatnym wydawanym na receptę. Orientacyjna cena opakowania 25 tabletek wynosi obecnie:
Lorafen 1 mg: zwykle około 24–30 zł,
Lorafen 2,5 mg: zwykle około 27–31 zł.
Cena może różnić się w zależności od apteki, miasta i bieżącej dostępności leku. Przed realizacją recepty warto sprawdzić cenę w konkretnej aptece lub porównać dostępność online.
Recepta na Lorafen przez internet
Lorafen jest dostępny wyłącznie na receptę. W uzasadnionych sytuacjach receptę na Lorafen można uzyskać także podczas konsultacji online. Lekarz powinien ocenić objawy, dotychczasowe leczenie, ryzyko uzależnienia, przyjmowane leki oraz przeciwwskazania, m.in. choroby układu oddechowego, bezdech senny, choroby wątroby lub nerek i jednoczesne stosowanie leków działających na ośrodkowy układ nerwowy.
Jeśli lekarz uzna leczenie za zasadne, może wystawić e-receptę. Lorafenu nie należy stosować samodzielnie, zwiększać dawki bez konsultacji ani przekazywać leku innej osobie. Jeśli lęk, bezsenność albo obniżony nastrój utrzymują się lub nawracają, warto omówić leczenie z psychiatrą. W takiej sytuacji konsultacja psychiatra online może pomóc szybko ocenić objawy i zdecydować, czy Lorafen jest właściwym wyborem.
Czy Lorafen ma zamienniki lub alternatywy?
Lorafenu nie należy samodzielnie zastępować innym lekiem uspokajającym, nasennym ani przeciwlękowym. Jeśli lek jest niedostępny albo nie może być stosowany u danego pacjenta, o zmianie leczenia decyduje lekarz.
W leczeniu lęku lub napięcia lekarz może rozważyć inne leki, ale nie są one prostymi zamiennikami Lorafenu. Przykładowo Relanium zawiera diazepam, a Xanax, Afobam i Alprox zawierają alprazolam. To również leki z grupy benzodiazepin, ale różnią się substancją czynną, czasem działania, dawkowaniem i ryzykiem działań niepożądanych.
U części pacjentów lekarz może rozważyć lek o innym mechanizmie działania, np. hydroksyzynę, ale ona także nie powinna być stosowana jako samodzielnie dobrany zamiennik Lorafenu.
Podsumowanie
Lorafen to lek o właściwościach przeciwlękowych i nasennych. Stosuje się go krótkotrwale w leczeniu lęku oraz zaburzeń snu związanych ze wzmożonym lękiem. Lek może być skuteczny, ale wymaga ostrożności: może powodować senność, spowolnienie reakcji, uzależnienie i objawy odstawienia. Nie należy łączyć go z alkoholem, odstawiać nagle ani stosować inaczej niż zalecił lekarz.
Lek niewłaściwie stosowany zagraża twojemu życiu lub zdrowiu. Lorafen należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza. Ten opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza.
Najczęściej zadawane pytania
