Zastanawiasz się, czym jest lek Zaranta i kiedy bywa stosowany? To preparat w postaci tabletek powlekanych, przepisywany pacjentom z zaburzeniami gospodarki lipidowej. Warto wiedzieć, jak działa, jak go dawkować i na co zwrócić uwagę w trakcie terapii – szczególnie że jest to lek na receptę, a decyzję o jego zastosowaniu zawsze podejmuje lekarz.

Czym jest lek Zaranta?
Zaranta to lek należący do grupy statyn, czyli leków zmniejszających stężenie cholesterolu we krwi. Lek Zaranta jest stosowany u dorosłych, a także u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, jeśli istnieją ku temu odpowiednie wskazania medyczne. Preparat dostępny jest w różnych dawkach, m.in. Zaranta 5 mg, Zaranta 10 mg, 15 mg, 30 mg oraz 40 mg.
Substancja czynna rozuwastatyna
Substancją czynną leku Zaranta jest rozuwastatyna. Każda tabletka zawiera określoną ilość mg rozuwastatyny, np. 5 mg rozuwastatyny, 10 mg rozuwastatyny lub 15 mg rozuwastatyny. Rozuwastatyna hamuje wytwarzanie cholesterolu w wątrobie i wspomaga usuwanie jego nadmiaru z krwi. Dzięki temu działanie leku Zaranta prowadzi do obniżenia stężenia „złego” cholesterolu LDL i zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
Wskazania do stosowania leku Zaranta
Lek Zaranta jest przepisywany pacjentom, u których stwierdzono nieprawidłowe stężenie cholesterolu, zwłaszcza gdy same zmiany stylu życia nie przynoszą wystarczających efektów. Zaranta jest stosowany również w celu zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem takich zdarzeń.
Leczenie pacjentów z wysokim stężeniem cholesterolu
U większości osób podwyższone stężenie cholesterolu nie powoduje wyraźnych objawów, jednak nieleczone może prowadzić do miażdżycy, zawału serca lub udaru. Lek Zaranta jest stosowany właśnie po to, aby ograniczyć to ryzyko. Lekarz ocenia, czy pacjent wymaga leczenia farmakologicznego i jaka dawka początkowa leku Zaranta będzie odpowiednia.
Stosowanie leku jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych
Warto podkreślić, że stosowanie leku Zaranta nie zastępuje zdrowego stylu życia. Lek Zaranta należy przyjmować równolegle z dietą obniżającą poziom cholesterolu oraz regularnymi ćwiczeniami fizycznymi. Takie połączenie zwiększa skuteczność leczenia i pozwala lepiej kontrolować wyniki badań.
Jak stosować i dawkować lek Zaranta
Lek Zaranta należy przyjmować raz na dobę, o stałej porze, niezależnie od posiłków. Tabletki powlekane należy połykać w całości, popijając wodą. W większości przypadków leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg, ponieważ dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę.
Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki, jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca. U dorosłych dawki mogą wynosić 10 mg raz na dobę, 20 mg na dobę, a w szczególnych sytuacjach 30 mg lub 40 mg. Maksymalna dawka dobowa leku Zaranta wynosi 40 mg, jednak 40 mg jest przeciwwskazane u części pacjentów i stosowane wyłącznie w określonych przypadkach.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat zakres dawki do stosowania zazwyczaj wynosi od 5 do 20 mg na dobę. Lekarz ustala dawkowanie indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała i tolerancję leczenia. Dawki 30 mg i 40 mg nie są przeznaczone do stosowania u dzieci i młodzieży.
Potrzebujesz recepty? Załatw to online!
Kończy Ci się lek? Nie czekaj w kolejkach. Skonsultuj się z lekarzem przez telefon i otrzymaj e-receptę przez internet.
Działania niepożądane leku Zaranta
Podczas stosowania leku Zaranta mogą wystąpić działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta. Do najczęściej zgłaszanych należą:
bóle głowy,
dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego,
ból mięśni.
Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy ze strony mięśni, takie jak nasilony ból mięśni, osłabienie czy tkliwość. W takiej sytuacji należy przerwać stosowanie leku Zaranta i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Rzadziej obserwuje się m.in. zwiększenie ilości białka w moczu lub zmiany skórne, w tym owrzodzenia w jamie ustnej.
Przeciwwskazania do stosowania leku Zaranta
Leku Zaranta nie należy stosować u pacjentów uczulonych na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem jest również:
czynna choroba wątroby,
ciężkie zaburzenia czynności nerek,
niektóre choroby mięśni,
ciąża i karmienie piersią.
Zaranta w dawce 30 mg lub 40 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka. Jeśli pojawią się niepokojące objawy, należy zwrócić się do lekarza.
Interakcje leku Zaranta z innymi lekami
Lek Zaranta może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co oznacza, że mogą one zmieniać jego działanie lub nasilać ryzyko działań niepożądanych. Dotyczy to m.in. niektórych leków obniżających cholesterol, preparatów stosowanych po przeszczepach, a także doustnych środków antykoncepcyjnych. Szczególną ostrożność zachowuje się przy jednoczesnym stosowaniu leku o nazwie kwas fusydowy – w takiej sytuacji lekarz może zalecić czasowe przerwanie terapii.
Karmienie piersią i ciąża a stosowanie leku Zaranta
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, leku Zaranta nie należy stosować. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące lek Zaranta powinny używać skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Cena i dostępność leku Zaranta
Zaranta to lek na receptę, dostępny w aptekach w opakowaniach zawierających m.in. 28 tabletek powlekanych. Cena może się różnić w zależności od dawki (np. 10 mg, 15 mg, 40 mg) oraz apteki. Aktualne informacje o cenie i dostępności najlepiej sprawdzić bezpośrednio w aptece lub podczas konsultacji lekarskiej. Lek podlega refundacji 30% lub 100% dla seniorów i dzieci do 18 r.ż.
Podsumowanie
Zaranta to lek z grupy statyn, stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu i zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Terapia rozpoczyna się zwykle od niskiej dawki, lek Zaranta należy przyjmować raz na dobę, zgodnie z zaleceniami lekarza. Kluczowe znaczenie ma regularność stosowania, kontrola ewentualnych działań niepożądanych oraz łączenie leczenia z dietą i aktywnością fizyczną. O tym, czy i w jakiej dawce lek będzie odpowiedni, zawsze decyduje lekarz po ocenie indywidualnej sytuacji pacjenta.

