Tranxene to lek na receptę z grupy benzodiazepin. Zawiera klorazepat dwupotasowy i występuje w kapsułkach 5 mg oraz 10 mg. Lek działa przeciwlękowo, uspokajająco, nasennie i zmniejsza napięcie mięśni. Stosuje się go krótkotrwale w nasilonych stanach lęku i niepokoju oraz w zespole abstynencji alkoholowej. Tranxene może uzależniać, dlatego leczenie powinno trwać jak najkrócej i odbywać się pod kontrolą lekarza.
Co to jest lek Tranxene i w jakim celu się go stosuje?
Tranxene jest lekiem z grupy benzodiazepin, co oznacza, że działa na ośrodkowy układ nerwowy poprzez wzmacnianie hamującego neuroprzekaźnika GABA. Dostępny jest w dwóch mocach: kapsułki 5 mg oraz kapsułki 10 mg, po 30 sztuk w opakowaniu. Każda kapsułka zawiera substancję czynną dipotasu klorazepat 5 mg lub 10 mg.
Na jakie dolegliwości stosuje się Tranxene?
Wskazaniami do stosowania leku Tranxene są dwie konkretne sytuacje kliniczne:
Krótkotrwałe stany lęku i niepokoju, zwłaszcza doraźnie wspomagająco w przebiegu nerwicy – wyłącznie gdy objawy są na tyle nasilone, że zaburzają codzienne życie lub są wyjątkowo uciążliwe.
Zespół abstynencji w uzależnieniu alkoholowym, obejmujący majaczenie alkoholowe i stany poprzedzające delirium tremens.
Leków z grupy benzodiazepin nie stosuje się jako podstawowego leczenia depresji ani psychoz. Tranxene może też maskować objawy depresji. Lek stosuje się tylko wtedy, gdy lęk lub niepokój są nasilone, uciążliwe albo utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Potrzebujesz recepty? Załatw to online!
Kończy Ci się lek? Nie czekaj w kolejkach. Skonsultuj się z lekarzem przez telefon i otrzymaj e-receptę przez internet.
Jak działa substancja czynna klorazepat?
Substancją czynną leku jest klorazepat dwupotasowy. Tranxene wykazuje działanie przeciwlękowe, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe i zmniejszające napięcie mięśni. Po połknięciu kapsułki klorazepat przekształca się w organizmie do aktywnej substancji. Jej najwyższe stężenie we krwi pojawia się po około godzinie. Lek może utrzymywać się w organizmie długo, dlatego senność, wolniejsza reakcja i gorsza koncentracja mogą być odczuwalne także po czasie od przyjęcia kapsułki.
Tranxene – lek wyłącznie na receptę
Tranxene jest lekiem na receptę. Recepty na leki zawierające substancje psychotropowe są wystawiane elektronicznie i trzeba je zrealizować w ciągu 30 dni od wystawienia. O przepisaniu leku decyduje lekarz po ocenie stanu pacjenta, dotychczasowego leczenia i ryzyka uzależnienia.
Jeśli lek ma być stosowany z powodu nasilonego lęku, bezsenności lub objawów odstawienia alkoholu, konsultację może przeprowadzić psychiatra online. Lekarz powinien zebrać wywiad, sprawdzić dotychczasowe leczenie i ocenić, czy Tranxene jest bezpiecznym wyborem dla pacjenta.
Jak dawkować kapsułki Tranxene?
Tranxene należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy samodzielnie zwiększać dawki ani wydłużać czasu leczenia. Leczenie rozpoczyna się od najmniejszej dawki, stopniowo ją zwiększając, aby zminimalizować działania niepożądane. Dawka maksymalna wynosi 30 mg na dobę i nie wolno jej przekraczać.
Dawkowanie Tranxene u dorosłych
U dorosłych stosuje się zwykle od 5 mg do 30 mg na dobę. Leczenie zaleca się rozpoczynać od dawki 5 mg na dobę. Nie wolno przekraczać 30 mg na dobę. Dawkę dobową można przyjmować raz dziennie, wieczorem. Lek można brać z jedzeniem albo niezależnie od posiłku.
Kapsułki Tranxene 10 mg są przeznaczone do stosowania wyłącznie u osób dorosłych. Dawka 10 mg nie jest odpowiednia dla dzieci.
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami nerek
Pacjenci w podeszłym wieku metabolizują klorazepat wolniej – lek dłużej pozostaje w organizmie, a jego stężenie we krwi jest wyższe niż u młodszych dorosłych. Senność, zawroty głowy i osłabienie mięśni mogą u nich prowadzić do upadków i poważnych urazów, dlatego obowiązuje ich dawka zmniejszona o 50% w stosunku do standardowej dawki dla dorosłych. Leczenie powinno trwać jak najkrócej.
Takie samo ograniczenie dotyczy pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – dawkę leku należy zmniejszyć o 50%.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby muszą stosować lek z dużą ostrożnością. U pacjentów z niewydolnością wątroby może wystąpić encefalopatia, czyli zaburzenia neurologiczne wywołane przez toksyny gromadzące się w organizmie przy uszkodzonej wątrobie. W takich przypadkach decyzję o leczeniu podejmuje wyłącznie lekarz.
Dawkowanie Tranxene u dzieci i młodzieży
Tranxene w dawce 10 mg jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych. Dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu lęku są ograniczone, dlatego Tranxene 5 mg u dzieci nie jest zalecany rutynowo. Wyjątkowo lekarz specjalista może zastosować Tranxene 5 mg u dziecka powyżej 9 lat. U dzieci poniżej 9 lat Tranxene 5 mg jest przeciwwskazany.
Co zrobić po pominięciu dawki?
Jeśli zapomnisz przyjąć kapsułkę, przyjmij ją jak najszybciej, chyba że zbliża się pora następnej dawki. W takiej sytuacji po prostu pomiń zaległą dawkę i wróć do regularnego schematu. Nie stosuj dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Jak długo można stosować lek Tranxene?
Czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy i nie powinien przekraczać 8 do 12 tygodni, wliczając okres zmniejszania dawki. Podczas leczenia lekarz może zmniejszyć dawkę lub częstość podawania leku, jeśli uzna to za potrzebne.
Zakończenie leczenia musi odbywać się stopniowo. Lekarz ustala plan leczenia ze zmniejszaniem dawki leku przez kilka tygodni. Nagłe zakończenie leczenia klorazepatem może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia lub podejrzenia uzależnienia od leku.
Czy Tranxene uzależnia?
Tranxene może prowadzić do uzależnienia psychicznego, a u części pacjentów może rozwinąć się także fizyczne uzależnienie.
Ryzyko uzależnienia od leku wzrasta, gdy:
leczenie trwa długo lub stosuje się duże dawki,
jednocześnie przyjmowane są inne leki psychotropowe, przeciwlękowe lub nasenne,
pacjent jednocześnie spożywa alkohol,
w wywiadzie pacjenta pojawia się uzależnienie od alkoholu, leków lub innych substancji.
Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania innych benzodiazepin stosowanych przeciwlękowo i nasennie.
Uzależnienie fizyczne oznacza, że organizm przyzwyczaja się do obecności substancji. Po odstawieniu mogą pojawić się objawy odstawienia: bezsenność, nasilony lęk, bóle głowy, bóle mięśni i zwiększone napięcie mięśni. W wyjątkowych przypadkach mogą wystąpić drżenie, omamy i drgawki.
Podczas długotrwałego leczenia może też rozwinąć się tolerancja, czyli stopniowe zmniejszanie skuteczności dotychczasowej dawki. Po odstawieniu może pojawić się zespół z odbicia z bardziej nasilonym lękiem niż ten, który był powodem leczenia. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych możliwościach już na początku terapii.
Możliwe działania niepożądane stosowania leku Tranxene
Częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz podanej dawki leku.
Lista działań niepożądanych według częstości
Tranxene może powodować senność, zawroty głowy, osłabienie mięśni i spowolnienie reakcji. Ryzyko takich objawów zależy od dawki, wieku pacjenta i indywidualnej wrażliwości.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
senność, szczególnie u osób w podeszłym wieku.
Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
zawroty głowy,
osłabienie.
Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
reakcje nadwrażliwości,
drażliwość, pobudzenie, splątanie,
obniżone napięcie mięśniowe,
grudkowo-plamkowe, swędzące wysypki skórne.
Częstość nieznana (na podstawie raportów spontanicznych):
spowolnienie procesów umysłowych,
niepamięć następcza, zaburzenia uwagi i mowy,
reakcje paradoksalne: agresja, omamy, urojenia, gniew, koszmary senne, psychozy, nietypowe zachowanie się i inne zaburzenia zachowania. Takie objawy częściej występują u dzieci i osób starszych,
zespół z odbicia po odstawieniu leku,
uzależnienie fizyczne i objawy odstawienne,
upadki.
Rzadziej zgłaszane podczas stosowania benzodiazepin: ból głowy, podwójne widzenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia libido, stłumienie emocji.
Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?
Jeśli podczas stosowania leku pojawi się narastający niepokój, agresja, omamy lub inne nagłe zmiany zachowania, należy przerwać dalsze stosowanie leku i pilnie skontaktować się z lekarzem. Mogą to być paradoksalne reakcje na benzodiazepiny, wymagające modyfikacji leczenia.
Podczas terapii benzodiazepinami u niektórych pacjentów może też ujawnić się wcześniej istniejąca, nierozpoznana depresja.
Tranxene a alkohol, opioidy i inne leki
Podczas leczenia Tranxene nie należy pić alkoholu ani przyjmować leków zawierających alkohol. Alkohol nasila działanie uspokajające benzodiazepin. Może przez to zwiększyć senność, zaburzenia koncentracji i ryzyko groźnych działań niepożądanych.
Jednoczesne stosowanie Tranxene i opioidów zwiększa ryzyko silnej senności, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci. Lekarz może rozważyć takie połączenie tylko wtedy, gdy inne leczenie nie jest wystarczające. W takiej sytuacji stosuje się najmniejsze skuteczne dawki i możliwie najkrótszy czas leczenia.
Leki, które nasilają działanie Tranxene
Działanie Tranxene mogą nasilać leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie innych leków może zwiększać senność, spowolnienie reakcji i ryzyko zaburzeń oddychania.
Przed rozpoczęciem leczenia powiedz lekarzowi, jeśli stosujesz:
leki nasenne, uspokajające lub przeciwlękowe,
inne benzodiazepiny stosowane przeciwlękowo lub nasennie,
opioidy i pochodne morfiny, w tym buprenorfinę,
leki neuroleptyczne, w tym klozapinę,
barbiturany,
niektóre leki przeciwdepresyjne,
leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym,
leki uspokajające inne niż benzodiazepiny,
klonidynę i leki o podobnym działaniu,
cyzapryd,
kurarę i jej pochodne,
hydroksymaślan sodu.
Szczególnie ważna jest informacja o stosowaniu opioidów lub klozapiny. Klozapina może zwiększać ryzyko zapaści z zatrzymaniem oddechu i czynności serca. Jednoczesne stosowanie Tranxene i opioidów zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci z powodu nasilenia hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy.
Kto nie powinien stosować kapsułek Tranxene? Przeciwwskazania
Stosowanie leku Tranxene jest bezwzględnie przeciwwskazane u osób:
z nadwrażliwością na klorazepat, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik leku,
z ciężką niewydolnością oddechową,
z zespołem bezdechu sennego,
z miastenią, czyli chorobą powodującą szybkie męczenie i osłabienie mięśni szkieletowych,
z ciężką niewydolnością wątroby,
u dzieci poniżej 9 lat (kapsułki 5 mg) lub u dzieci w każdym wieku (kapsułki 10 mg).
Lek nie jest zalecany u pacjentów z psychozami. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Tranxene należy stosować bardzo ostrożnie. Ostrożność jest też potrzebna u osób z chorobami nerek, historią uzależnień oraz u pacjentów z niewydolnością oddechową. W tej grupie zastosowanie benzodiazepin może spowodować problemy z oddychaniem.
Tranxene a prowadzenie pojazdów
Podczas stosowania leku Tranxene nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być ograniczona podczas stosowania klorazepatu z powodu senności, zaburzeń koncentracji, niepamięci i osłabienia mięśni. Jednoczesne stosowanie innych leków uspokajających może nasilać te objawy.
Aby zminimalizować ryzyko niepamięci następczej, zaleca się zapewnienie warunków do ciągłego, nieprzerwanego snu przez 7 do 8 godzin po przyjęciu leku.
Tranxene w ciąży i podczas karmienia piersią
Lek Tranxene nie jest zalecany w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Klorazepat przenika przez łożysko. Stosowanie dużych dawek leku podczas ostatnich trzech miesięcy ciąży lub podczas porodu może spowodować u noworodka: senność, problemy z oddychaniem (depresję oddechową), osłabienie mięśni (hipotonię), obniżenie temperatury ciała (hipotermię) i trudności z karmieniem.
U noworodków, których matki regularnie przyjmowały klorazepat pod koniec ciąży, może wystąpić zespół odstawienny. Takie dzieci wymagają szczególnej obserwacji w pierwszych dniach po porodzie.
Klorazepat przenika do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku Tranxene podczas karmienia piersią.
Co robić w razie przedawkowania leku Tranxene?
Przy podejrzeniu przedawkowania Tranxene od razu wezwij pomoc medyczną. Zadzwoń pod 112 albo zgłoś się na SOR. Nie czekaj, aż objawy się nasilą. Nie próbuj samodzielnie wywoływać wymiotów ani leczyć zatrucia w domu.
Przy niewielkim przedawkowaniu mogą pojawić się senność, dezorientacja i letarg. Głównym objawem ciężkiego przedawkowania leku jest głęboki sen, który zależnie od przyjętej dawki może przejść w śpiączkę. Zatrucie może powodować także zaburzenia koordynacji ruchów, obniżone napięcie mięśni, niedociśnienie, problemy z oddychaniem, a w najcięższych przypadkach śpiączkę.
Zabierz ze sobą opakowanie leku. Powiedz lekarzowi, ile kapsułek mogło zostać przyjętych oraz czy pacjent przyjmował też alkohol, opioidy, leki nasenne, uspokajające lub inne leki działające na układ nerwowy.
Cena i dostępność Tranxene w aptekach
Tranxene jest dostępny wyłącznie na receptę. W wielu aptekach można sprawdzić dostępność lub zarezerwować lek online, ale odbiór wymaga ważnej recepty.
Cena Tranxene zależy od dawki i apteki. Opakowanie 30 kapsułek Tranxene 5 mg kosztuje zwykle około 20 do 23 zł. Tranxene 10 mg kosztuje najczęściej około 23 do 30 zł. Lek nie jest refundowany, więc pacjent płaci pełną cenę.
Receptę na lek Tranxene można uzyskać podczas wizyty stacjonarnej lub teleporady. O kontynuacji leczenia decyduje lekarz. Przed wystawieniem kolejnej recepty powinien ocenić skuteczność leczenia, działania niepożądane i ryzyko uzależnienia.
Podsumowanie
Tranxene to lek z grupy benzodiazepin. Wskazaniem do zastosowania leczenia jest krótkotrwałe leczenie nasilonego lęku i niepokoju, jeśli objawy są uciążliwe albo utrudniają codzienne funkcjonowanie. Występuje w kapsułkach 5 mg i 10 mg. U dorosłych dawka wynosi zwykle od 5 mg do 30 mg na dobę, a leczenie najczęściej zaczyna się od 5 mg na dobę. Tranxene może uzależniać, dlatego terapię prowadzi się możliwie krótko i kończy przez stopniowe zmniejszanie dawki. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu. Połączenie z opioidami jest obarczone ciężkim ryzykiem i wymaga wyraźnej decyzji lekarza. Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Najczęściej zadawane pytania
